Umsóknarfreistin hjá Rithøvundaskúlanum í Keypmannahavn fyri 2012 er 1. mars.

Ætlar tú tær at útbúgva teg til rithøvund, átti tú kanska umhugsað at søkt inn á Rithøvundaskúlan í Keypmannahavn. Men tú mást ikki drála ov leingi við at finna fram tínar bestu tekstir, tí umsóknarfreistin fyri 2012 er longu 1. mars.

Umsóknin
Onki krav er um prógv frá øðrum útbúgvingarstovni fyri at verða tikin inn á Rithøvundaskúlan. Tú skalt bara senda skúlanum nakrar síður av skaldskapi, sum tú hevur skrivað, og so skalt tú skriva nakrar reglur um, hvaðan tú fært tín íblástur.
Rithøvundaskúlin fær umleið 250 umsóknir árliga, 15 umsøkjarar verða bodnir til samrøðu, og av teimum verða bara 6-8 næmingar tiknir inn.

Útbúgvingin
Útbúgvingin sum rithøvundur tekur tvey ár, og ein hevur rætt til lestrarstuðul frá SU, meðan ein lesur.
Útbúgvingin er fyrst og fremst ein listalig útbúgving, men útbúnir rithøvundar frá Rithøvundaskúlanum eru eisini at finna í øðrum størvum enn sum rithøvundar, eitt nú ritstjórar, tíðandafólk, miðlafólk og háskúlalærarar.

Heimasíða
Les meira um upptøkutreytir, útbúgving og starvsmøguleikar á heimasíðu skúlans http://www.forfatterskolen.dk

AÓD

Wislawa Szymborska (1923-2012)

Wislawa Szymborska varð borin í heim í 1923 í Bnin, ein lítil býur í vestur Pólandi. Foreldur hennara fluttu til Krakov í 1933, har hon hevur livað og arbeitt síðani.

Szymborska las polskar bókmentir og sosiologi í universitetinum í Jagellonia frá 1945 til 1948. Hon hevur skrivað fleiri enn fimtan bøkur.

Polsk søga frá seinni heimskríggi og gjøgnum stalintíðina í Pólandi ávirkaðu nógv skaldskap hennara. Szymborska hevur eisini ógvuliga persónligar yrkingar, har hon kannar stórar sannleikar í gerandisdegnum. “Sjálvandi rennir lívið seg í politikk, men yrkingar mínar eru ikki politiksar sum so. Tær eru meir um fólk og lív,” segði Szymborska, um sínar egnu yrkingar.

Í 1996 vann hon bókmentavirðisløn Nobels.

Vit prenta her frálíku yrkingina “Kona Lot” eftir Wislawa Szymborska. Týðingin er eftir Alexandur Kristiansen. “Kona Lot” er úr savninum Veingir, 99+33 týðingar, ið kom út Mentanargrunni Studentafelagsins í 2000.

KONA LOT

Eg hugdi aftur um meg
av forvitni, sigst.
Men eg kann eisini hava havt
aðrar grundir. Eg leit aftur um meg
tí eg saknaði mínar ognarlutir.
Av gáloysni, meðan eg bant sandalreimina.
Til tess at sleppa frá at síggja
í rættvísa nakkan
á manni mínum Lot.
Í vissuni um at eg var dottin,
hevði hann ikki so frægt sum
givið sær far um tað.
Av treiskni hins spakføra.
Av ótta, um nú onkur elti okkum.
Hugtikin av kvirruni,
í vón um at Guð hevði broytt ætlan sína.
Báðar døtur okkara vóru longu farnar um sýn.
Eg kendi ellina níva. Fjarstøðuna.
Tað høpisleysa í at rýma. Møðina.
Eg leit meg aftur um bak,
tá ið eg legði knýtið frá mær.
Hugdi uttan um meg,
óttasðist hvar eg skuldi stíga.
Allastaðni tustu fram ormar,
eiturkoppar, mýs og rægammar.
Hvørt um annað.
Ikki varð spurt um gott ella ilt – alt livandi
kreyp og leyp í felags ræðslu.
Skammfuktað soleiðis at sníkja meg avstað.
Tí eg hevði hug at skríggja,
at venda við aftur.
Ella ikki fyrr enn ein hvirla
loysti hár mítt og tók upp undir kjólan.
Eg hevði varhugan av,
at tey stóðu og eygleiddu meg
uppi á múrinum í Sodoma
og flentu hart, ferð eftir ferð.
Eg leit meg aftur um bak í illsinni.
At njóta glatan teirra.
Eg leit meg aftur um bak
av øllum teimum grundum eg havi nevnt.
Eg hugdi aftur um meg uttan at vilja tað.
Tað var kletturin eg stóð á,
sum knarrandi snaraði sær undir mær.
Har var ein riva ið brádliga
stongdi vegin fyr mær.
Á tromini gekk ein hamstur
upprættur á tveimum beinum.
og tað var tað, at vit bæði
litu okkum aftur um bak.
Nei, nei. Eg rann víðari,
grulvaði og flákraði,
til myrkrið loysnaði niður av himli,
og saman við tí gløðandi grót
og deyðir fuglar.
Kikkandi eftir ondini
snaraði eg mær fleiri ferðir runt.
Hann ið sá tað, hevði hildið at eg dansaði.
Møguliga vóru eygu míni opin.
Kann vera at eg datt
við andlitinum vendum
móti býnum.

Wislawa Szymborska
Alexandur Kristiansen týddi 

OMR

Í tí eg ikki leiti
Skal eg finna

Í tí eg ikki leggi ætlanir
Skal ein ætlan koma til sjóndar

Alt annað er terningakast

Bara tilvildin kann ógilda
Terningakastið

Svend Johansen
Oddfríður Marni Rasmussen týddi

Dylan Thomas (1914-53)

Dylan Thomas (1914-1953) var walisiskur yrkjari. Hann spýtti ikki í glasið, stakkalin, og tí gjørdist løtan á foldum heldur stokkut, men tað, sum hann legði eftir seg vóru yrkingar av so mikið sjáldsomum slag, at tær eru galdandi um allar ævir.

Kendast er helst yrkingin “Do not go gentle into that good night”. Yrkingin er ein sokallað viallanella. Hetta er franskt yrkingasnið, ið kom inn í enskar bókmentir um 9. øld. Týðum sungu trubadurar villanellur. Sniðið festið ikki rættiliga í Fraklandi, meðan onglendingar tóku hetta til sín.

Villanellan er fast snið. Hon er 19 reglur. Endarímini eru soleiðis: A1 b A2 / a b A1 / a b A2 / a b A1 / a b A2 / a b A1 A2.

Vit prenta her “Do not go gentle in to that good night”. Men fyrst skal Dylan Thomas sjálvur lesa hana.

Do not go gentle into that good night

Og so yrkingin.

Do not go gentle into that good night

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.

Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.

Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light.

Tað segðist, at walisiski sjónleikarin, Richard Burton, varð jarðaður við samlaðu yrkingunum eftir Dylan Thomas á bringuni, undir sínum foldaðu hondum.

OMR

Fyri hálvum øðrum ári síðani, á ólavsøku 2010, var fyrsta føroyameistaraskapið í Poetry Slam hildið Føroyum. Og alla hesa tíðina hevur Kjartan Hansen verið føroyameistari í Poetry Slam.

Poetry Slam er ein kappingarformur, har yrkjarar frambera yrkingar og millum áskoðararnar verða valdir fimm dómarar, sum kunnu geva hvørjum yrkjara stig. Møguleiki er at geva stig frá 0,1 til 10,0.

Yrkjararnir lesa upp í trimum umførum. Fyrsta umfarið varir ein minutt, næsta umfarið varir 2 minuttir og triðja umfarið varir í tríggjar minuttir. Fyri hvørji 10 sekund yrkjarin fer útum tíðina, missir hann 0.5 stig. Meiningin við slíkum upplestri er, at áskoðararnir skulu rópa og bua eftir dómarunum og kanska eisini eftir yrkjarunum. Føroyingar eru tó so ókristiliga væl uppaldir, at vit hvørki bua ella rópa. Vit klappa høviskliga, tá ið yrkjarin er liðugur at lesa. Kanska allar mótmælisgongurnar fara at bøta um henda ófatiliga høviskleikan.

Lasse Thorning

Eins og seinast, so var tað danmarksmeistarin Lasse Thorning, sum skipaði fyri skeiði í Poetry Slam á Føroya Fólkaháskúla. Frá 2-4 januar stríddust 12 yrkjarar við at seta saman tekstir saman í besta stíli. Teir fingu eisini frálæru í, hvussu ein slíkur tekstur skal framberast. Hetta hoyrdist serliga á nógvum, tí at fleiri teirra lósu eins upp, men ikki so, at tað órógvaði.

Eins og fyrsta føroyameistaraskapið, var aftur á hesa ferð dystast í frálíku hølunum hjá Steinprenti. Við í føroyameistaraskapinum 2012 í Poetry Slam vóru 11 yrkjarar.

Katrin Reynisdóttir

Wilhelm Sjóðklett

Drífa Hansen

Vivian Sjóðklett

Bárður Persson

Maiken P. Englund

Astrid MacDonald

Daniella Andreasen

Marjun S. Kjelnæs

Eir í Ólavsstovu

Áskoðarar

Nú gjørdist undirritaði dómari, so eg kann eins væl fella okkurt slag av dómi her eisini. Yrkingaranr vóru sum heild á einari leið. Onkur var rótut, onkur ov lýrisk (lýriskar yrkingar eru ikki so lættar at svølgja, tá ið tær verða lisnar upp), men sum heild fekk eg eina góða uppliving.

Vinnarin og føroyameistarin í Poetry Slam 2012 er Bárður Persson. Heimasíða Vencils hevur fingið loyvi frá Bárði at prenta yrkingina.

Væl afturkomin, Jesus!

Har ert  tú,
Jesus.
Endiliga!
Væl afturkomin.
Nú er langt síðani, ha?
Og hárið.
Líka langt  enn,
siggi eg.

Kanska skuldi tú klipt tær?
Vit ræðast menn við longum hári.
Teir vitna um eitt lív við alt ov góðari tíð.
Og hasi klæðini hjá tær?
Soleiðis kann man ikki ganga!
Ídnaðurin skal jú trumla víðari:
tað frelsandi forbrúkið,
tað  trumferandi tokið –
trumla og trumla,
til alt er lokið
og fokið

Tú skuldi kanska farið úr hasum kjólanum,
og læti teg í eina smekkubuksur,
og fari til arbeiðis –
ein hamara í hond, kanska,
akkurát sum pápi tín –
og duka og duka og duka
í staðin fyri at gingið við hasi gnagandi tøgnini.

Hvat dámar tær forrestin føðingardagin hjá tær?

Nú, nú! Upp við humørinum, gamli!
Vit royndu okkara besta.
Okkurt skuldu vit gera
”í pausuni”, sum  maðurin segði.
2000 ár er jú ein kaffiipausa sum vil nakað.

Okey, okey!
Vit kundu funnið uppá ein betri avloysara!

Tað er nú einaferð meira mansligt at hokna undir sínum egna krossi,
enn undir einum korrumperaðum sekki!
At stíga stoltur upp til himmals til hin himmalska faðirin,
enn at sníkja seg í eini látuligari reinsdjórasleðu,
og niður gjøgnum ein gravskitnan skortstein!

Nei, tú!
Út gjøgnum eina reina jómfrú,
tað er klassi!

Tú hevur jú altíð verið av einum heilt øðrum tilfari.

Tú gjørdi vatn til vín – vit …  vínið til gløgg.
Tú mettaða 5000 fólk við 4 fiskum – vit … 4 reiðarar við 155.000 tonsum.
Tú gjørdi sjúk, frísk – vit … frísk sjúk.
Tú tveitti handlarnar úr templinum  – vit … templini  inn í handlarnar.
Tú stóð upp úr deyðum  –  vit … sovna frá lívinum.

Tú, sum gekk á vatninum,
og vit,
sum ganga
skít.

Tú, sum lærdi okkum at tiga,
men tøgnin var so avdúkandi,
at vit lærdu okkum at rópa!

Tú, sum lærdi okkum at elska,
men vit skoldaðu okkum,
og lótu okkara kaldastu
gerast okkara sterkastu.

O’ størstur av øllum!
Tú, sum lærdi okkum at síggja ljósið,
men vit blendaðust,
og lótu alt drukna
í  milliardatals vakstrarhúsfremjandi jólaperum.
Ein søkkandi Titanic.

Hesin manngjørdi mastodontur ,
brølandi sítt seinasta vers
niður í sína ísakøldu vatngrøv.

Hesin láturligi ídnaður, ið ongantið skuldi søkka,
láturligi kapitalur, ið ongantíð skuldi drukna,
láturliga grátiligheitin, ið seint, men sikkurt
etur seg gjøgnum seinasta bitan.

Hví eiga vit ikki bara eitt vet av tínum vekjandi píski?
Ein snert av tíni virðiligu pínu?
Eina elalítla sveittperlu frá tínum útpínda likami,
ið fekk himmalin at skrædna
og hjólini at steðga.

Jesus!
Gev okkum ein seinasta kjansin:
Tí,
vit royndu,
um ikki annað

Bárður Persson

Her ber til at síggja upplestrar frá fyrsta føroyameistaraskapinum í Poetry Slam:

Sólsjón, hóast alt

Vend! Hygg ikki
afturum.
Verðin tráðar eftir

tær. Far!
Har úti er ein føvningur
av píkum

ella sóljuskríddum fløggum,
orðum úr afturlatnum munnum
ella dukandi mánamyrkingum.

Bløðandi munnar osa
upp móti himni.
Frá øllum naglum,

sum tankarnir festu
á veggin
í sólarganginum,

endurljóða ávaringar.
Mistøkini nærkast nulpunktinum.
Einglarnir fara

smátt um smátt at gerast
gjøgnumskygdir,
og upp úr undirgrundini

stinga seg
bókstavarøð úr illmoldini
og ein blóma við deyðans

krúnubløðum,
og nú,
eg hyggi niður,

síggi eg, at ongi tøl eru
á skøvningsurinum,
men vísararnir ganga undan.

OMR

lurta eftir
toruni
hon dugir
ikki at
teska
sum vit
ið hoyra
hana
buldra
eftir at
snarljósið
hevur sligið
sítt góða nátt
niður í
tað hvíta arkið

Soleiðis ljóðar yrkingin á blaðsíðu 33 í nýggja yrkingasavninum Bræddur firvaldur  við undirheitinum 52 ljóð til tøgnina eftir Tórodd Poulsen. Givið út hevur Mentanargrunnur Studentafelagsins. Kápuna hevur Tóroddur sjálvur greitt úr hondum.

Tóroddur hevur givið út so nógv søvn nú, at hann kann gera eina sonettu burturúr øllum heitunum, og tað hevur hann eisini gjørt.

Bræddur firvaldur er eftir mínum tykki nógv tað besta yrkingasavnið, Tóroddur hevur latið úr hondum. Hetta er eitt heilstoypt, gjøgnumført og gjøgnumhugsað verk. Skal eg samanbera hetta savnið við onnur úr rúgvuni av yrkingasøvnum, Tóroddur hevur skrivað, so er hetta eitt meistarverk. Stílurin er reinur. Her hevur Tóroddur dugað at valt frá. Í hinum søvnunum hevur hann ikki altíð dugað at valt yrkingar frá. Tær hevur hann ofta sett í endan á søvnunum, og tí eru tey dalað í góðsku longri frammi, men hetta savnið er ikki so. Her er ikki eitt orð ov nógv. Ikki ein setningum til yvirs. Tá ið Tóroddur er bestur, tá skrivar hann á tann hátt, at hann troytir yrkingina fyri evnið, yrkingin viðger, so onki er eftir at skriva um. Allar yrkingarnar í hesum savninum hava tað við sær. Tú kann ikki seta fingurin á nakað og meta um ikki okkurt kundi verið skrivað afturat ella um okkurt kundi verið strikað burtur.

Í savninum eru 52 ljóð/yrkingar. Yrkingarnar byrja friðarligar. Tað skeiva, misljóðini, sorgin, orðini og litirnar eru tigandi og tú hevur varhugan av, at Tóroddur er firvaldurin, ið er nálaður í veggin, haðani hann eygleiðir seg sjálvan, sína fortíð og sín skapandi gerandisdag. Eins og toran og snarljósið í yrkingini omanfyri, so eru yrkingarnar forskotnar. Tú veit ikki, hvat kemur fyrst: fatanin ella upplivingin, ella um bara eygleiðingin er nóg mikið.

Yrkingarnar tykjast lýriskar, og tað eru tær eisini, men so knappliga lata tær seg upp sum smáar, tættpakkaðar søgur. Til dømis henda á blaðsíðu 40:

sníki meg inn
í barndómin
við míni bláu
hjólbøru
sum er fylt
við minnum
eg havi savnað
upp ígjøgnum árini
og eg stoyti tey
í sandrúgvuna
eg bygdi ein bý á
áðrenn pápi brúkti sandin
at stoypa garðin við
framman fyri húsini
eg vaks upp í
og legði lunnar undir
dreymarnar
sum eg aldrin
sleppi úr

Hetta er ein stór søga, sum er kókað so nógv niður, at bara myndliga bótin er eftir. Tað er nóg mikið. Hetta er skaldskapur, tá ið hann er bestur.

Í savninum verða fjaðrar, veingir, fuglar, einglar, firvaldar, grindalokkar og onnur veingjað djór brúkt í myndliga heiminum. Hesi “flúgva” inni í yrkingunum og knýta tær saman til eina heild.

Tóroddur var herfyri í donskum útvarpi, og helt hann fyri, at nú var uppá tíðina, hann vann bókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins. Hann var troyttur av at vera tilnevndur.
Við hesum yrkingasavninum hevur Tóroddur stóran møguleika at vinna.

Eg fari at enda hetta lítla ummælið við yrkginini, ið bókin hevur heitið eftir:

bræddur
firvaldur
hevndi seg
inn á myndina

eyguni
bjargaðu
tárunum

OMR

þórarinn Leifsson

Ikki er vanligt, at manningin á Vencli tekur fram barnabøkur. Hetta er ikki júst tann skaldskapurin, ið fyllir Vencil, men nú kunnu vit ikki halda okkum meir.

Herfyri fekk eg bókina Loyndarmálið hjá pápa við undirheitinum Bók til børn við kiksaðum foreldrum eftir íslendska høvundin þórarinn Leifsson, ið sjálvur hevur myndprytt. Føroyskað hevur þóra þóroddsdóttir, og enn eina ferð er tað Bókadeildin hjá Føroya lærarafelag, ið hevur givið bókina út.

Ofta eru barnabøkur alt ov didaktiskar. Tær eru so mikið pedagogiskt viðgjørdar, at tær ikki svara til vanlig børn, men eru skrivaðar til børn, sum í uppalingini eru spard fyri tí, sum veruleikin hevur við sær av óndskapi og ruðuleika, samstundin sum somu børn verða yvirfóðrað við slíkum óndskapi og ruðuleikum, tá ið ræður um filmar og telduspøl.

Loyndarmálið hjá pápa er so slett og aldeilis ikki ein sovorðin didaktisk bók. Tíbetur! Her er ein bók, ið handlar um nakað so fremmant og svakligt sum ein pápa, sum er mannaátari. Hann er giftur og konan selur ymiskt umvegis telefonina. Tey eiga tvey børn, eina gentu og ein drong. Pápin etur svaka flokslæraran hjá børnunum, og tá ið býruin fyllir 300 ár, selur pápin pylsur í einum pylsuvogni. Nógv fólk hvørva og pylsusølan gongur væl. Løgregluovastin, Nikotinnjálur, hevur varhugan av, at pápin er mannaátari. Tá ið pápin byrjar at hava hug at eta vinfólkini hjá børnunum melda børn hansara hann, og verður hann  dømdur til deyða. Hann skal tveitast niður av 55. hædd á einum háhúsum. Hetta skal vísast beinleiðis í sjónvarpi. Men pápin hevur í geglinum bara etið rotið kál og annað forfarið grønmeti. Hann heldur luftina í sær, og bólgnar tí upp av gassi. Tá ið hann skal avrættast, sleppur hann luftini og fer á flog. Søgan endar við, at pápin fer til avvenjingar fyri sítt mannaát á einari eksotiskari pálmaoyggj.

Í barndómsins sakloysi og ungdómsins uppreistri hava vit øll verið fyri tí, at foreldrini hava verið kiksað. Vit kláraðu ikki soleiðis sum foreldrini uppførdu seg, meðan vit vóru hjá. Helst eru vit eisini kiksað. Summi eru bara meir kiksað enn onnur.

Summi hava loyndarmál, tey ikki vita av, at tey hava. Foreldur, ið drekka ov illa, sláa síni børn, eru ónærislig við børnini hjá sær og øðrum, ja, listin er langur av loynidómum, sum børn bera og ikki kunnu siga teimum vaksnu, tí at tey vaksnu hava gjørt soleiðis, at børnini ikki hava ákit á teimum. Men fá eru tey, ið hava eina pápa, sum er mannaátari. Høvundurin viðger evnið um kiksað foreldur á ein klókan og viðkomandi hátt, ið fær børnini at flenna og undrast, alt um somu tíð. Tað er hetta, sum ger eina góða barnabók, ikki hesir moralsku peikifingrar, ið ikki vilja, at ein illbøn skal standa á prenti, tí at børnini skulu sparast fyri slíkum ónærisligheitum.

Í bókini eru eisini allar hesar týpurnar, sum vit kenna. Ein feitur drongur, nevndur Bollabjørn, nakrar gentur, Pinkurnar, ið halda seg vera meir enn hini børnini, men tá ið høvundurin yvirdrívur hesar kendu týpurnar, hava vit beinanvegin eina aðra støðu, sum gerst áhugaverd og stuttlig.

Tekningarnar eru skarpar og skemtiligar. Tær lýsa, eins og teksturin, tað karikeraða og uppgjørda universið, ið kemur fram í bókini.

Ein góð barnabók, er ein barnabók, ið vaksin fáa líka nógv burturúr sum børnini. Hetta er ein slík barnabók. Sjáldan havi eg flent so nógv eftir einari barnabók. Hon er líka skeivt vinklað sum Pippi ella onkur onnur av teimum undurfullu persónunum, ið Astrid Lindgren borðreiðir við í sinum barnauniversi.

Hetta er ein fanastiska góð jólagáva til børn í aldrinum frá 10 til 100, og hon kostar bara 160 krónur.

Sigast kann eisini, at Forlagið Tórgarð, við Hugini Eide, hevur givið bókina út á donskum.

OMR

Hetta er ikki Vencil, men ein nissa

Vit, ið ritstjórna Vencli, Arnbjørn og Oddfríður, mugu viðurkenna og bukka undir einum aldargomlum siði. Vit hava samráðst við Vencil og tað innihaldið, sum skal fylla henda ellivta Vencilin, og eru komnir til ta niðurstøðu, at Vencil gerst jólatrøll. Vit harmast um hetta, og boyggja okkum í kavan og vóna, at føroyingar nær og fjar klára at bíða.

Vencil ellivti kemur, men hann kemur ikki fyrr enn í januar 2012.

Við vón um fyrigeving

Vencil við Oddfríði og Arnbjørn

Landsstýrismaðurin í mentamálum, Bjørn Kalsø, hevur gjørt av, hvør skal hava Mentanarvirðisløn Landsins fyri 2011, Heiðursgávu Landsins fyri 2011 og sum nakað nýtt ”Virðisløn til ungt listafólk fyri 2011.”

Virðislønirnar verða latnar við heimild í løgtingslóg og kunngerð um stuðul til mentan og list, og serstøk játtan er á fíggjarlógini. Ein virðislønarnevnd við fimm limum ger tilmæli til landsstýrismannin.

Mentanarvirðisløn Landsins
Mentanarvirðisløn Landsins verður latin føroyskum mentafólki sum tøkk fyri útint listaligt avrik. Til tess at fáa mentanarvirðislønina skal móttakarin hava skapað listaverk á høgum støði.

Bjørn Kalsø og Jóanes Nielsen

Mentanarvirðisløn Landsins 2011 verður latin Jóanesi Nielsen, rithøvundi, fyri í skaldskapi sínum at vera alt í senn: Hittinorðaður og hvassorðaður, myndaríkur og humoristiskur, inniligur og kensluríkur. Á henda hátt hevur Jóanes Nielsen í mong ár víðkað og ríkað føroyska bókmentapallin.

Mentanarvirðisløn Landsins er kr. 150.000,-.

Heiðursgáva Landsins
Heiðursgáva Landsins verður latin mentafólki, ið hevur virkað til frama fyri mentanarlig virði, sum hava týdning fyri føroyska mentan, list og mentanararv.

Kristian Blak

Heiðursgáva Landsins 2011 verður latin eldsálini og tónasmiðinum, Kristiani Blak, fyri ótroyttiliga at hava virkað til frama fyri føroyska tónleikapallin og fyri at fáa føroyskan tónleik út í heim.

Heiðursgáva Landsins er kr. 75.000,-.

Virðisløn til ungt listafólk
Landsstýrismaðurin kann eftir egnum vali lata aðrar heiðursgávur enn tær omanfyri nevndu. Tilmælisnevndin hevur mælt til at nýta henda møguleika í ár og at lata ungum listafólki virðisløn. Virðislønin er ætlað ungum listafólki sum kveikjan, stimbran og stuðlan.

Sakaris Stórá

Landsstýrismaðurin hevur gjørt av at lata ”Virðislønina til ungt listafólk 2011” til tann 25-ára gamla, evnaríka skopuningin, filmslistamannin Sakaris Stórá fyri at hava sýnt serliga góð evni innan filmslist.

Virðislønin til ungt listafólk er kr. 50.000,-.

Virðislønir handaðar 15. januar 2012
Landsstýrismaðurin í mentamálum, Bjørn Kalsø, handar virðislønirnar á almennum tiltaki á Tjóðpalli Føroya, sunnukvøldið 15. januar 2012, kl. 20.00.

Tórshavn, 13. desember 2011
Mentamálaráðið